Czeremcha amerykańska
Podręczniki Drzewo lub wielki krzew z pięknym czerwonym drewnem, wąską podłużną koroną, krótkimi poziomo odstającymi gałęziami i gęstym ulistnieniem. Gatunek szybko rosnący. W swojej ojczyźnie, Ameryce Północnej, osiąga do 30 m wysokości. Liście skrętoległe, podłużno-lancetowate, zaostrzone, karbowano-piłkowane, skórzaste. Górna strona lśniąco ciemnozielona, dolna jaśniejsza, na nerwie głównym owłosiona. Liście przebarwiają się w jesieni intensywnie żółto. Kwiaty w prosto wzniesionych, później przewieszających się gronach, mniejsze niż u czeremchy zwyczajnej. Jadalne, ale niezbyt smaczne czarnoczerwone owoce są wielkości grochu, z gładką pestką. Siedlisko: Najlepiej rośnie na próchnicznych, glebach, nie znosi gleb mokrych, niewrażliwa na spóźnione przymrozki i mrozy w zimie. Rozmieszczenie: Dziko w Ameryce Północnej, w Europie zdziczała z uprawy. Okres kwitnienia: Czerwiec; dojrzewanie owoców we wrześniu. Krajowa czeremcha zwyczajna (Prunus padus = Padus avium) jest wielkim krzewem lub drzewem do 10 m wysokości, Kora czarnoszara, później z popękaną korowiną, przy rozcieraniu ma zapach gorzkich migdałów. Rózgowate gałązki często zwieszające się. Skrętoległe liście eliptyczne z długim wierzchołkiem, ostro piłkowane, nagie pod spodem niebieskozielone; jesienne ubarwienie czerwone lub żółte. Białe, mocno pachnące kwiaty zebrane w wielokwiatowe, zwisające grona, Kuliste pestkowce wielkości grochu są błyszcząco czarne, w smaku gorzkosłodkie. ekspresy do kawy bosch
