Jałowiec pospolity
Kominek Krzew płożący się, podnoszący albo prosto wzniesiony. Z reguły osiąga wysokość 1-3 metrów, jednak w wielu obszarach wrzosowisk i borów, np. w Borach Tucholskich lub w Puszczy Piskiej, może wyrastać jako drzewo o wysokości 10, a nawet 15 metrów. Okazy prosto wzniesione przyjmują zwykle kolumnową postać. Zebrane po 3 w okółku, odstające i kłujące szpilki mają długość pomiędzy 6 a 21 milimetrów. Krzew rzadko tylko jednopienny, przeważnie dwupienny. Kwiaty męskie zebrane licznie w pachwinach liści albo na końcu krótkich gałązek. Kwiaty żeńskie po zapłodnieniu rozwijają z trzech górnych łusek nasiennych mięsiste szyszkojagody, które jednak dopiero w drugim, lub nawet trzecim roku dojrzewają jako niebieskoczarne owoce pozorne. Siedlisko: W pierwszym rzędzie wrzosowiska, poza tym pastwiska owiec, świetliste bory szpilkowe, torfowiska, wygony i suche zbocza. Rośnie przeważnie na glebach piaszczystych, ubogich i suchych, mniej więcej do 1500 m n.p.m. Rozmieszczenie: Prawie cała Europa. W Niemczech występuje w rozproszeniu i tylko miejscami jest pospolitszy. W ostatnich dziesięcioleciach staje się coraz rzadszy wskutek zaniku pasterstwa owiec i następnie zalesiania dawnych pastwisk sosną i świerkiem. W Polsce pospolity w całym kraju, z wyjątkiem kresów południowo-wschodnich; na niżu i w niższych położeniach górskich; w Tatrach do wysokości 1561 m n.p.m. szkoły angielskiego katowice
