Jeżyna ostrężyna
sklep audio Również forma kolców jest u poszczególnych gatunków bardzo zmienna. Nieparzystopierzaste 3—7-dzielne liście z jajowato zaostrzonymi listkami nierównej wielkości są nierzadko zimozielone. Kwiaty są białe lub słabo różowo zabarwione, z licznymi pręcikami i słupkami. Błyszczący czarny owoc zbiorowy, składający się z 20-50 małych owocków, po dojrzeniu odpada razem ze stożkowatym dnem kwiatowym. Podobna jeżyna popielica (Rubus caesius) różni się od swych krewniaków następującymi cechami: oszroniona łodyga ze szczecinkowatymi kolcami (na zielonej łodydze ostrężyny umieszczone są sztywne kolce); liście trójdzielne, grubo i nierówno piłkowane, oba najniższe listki przeważnie siedzące; przylistki nie nitkowate, lecz lancetowate; niebiesko oszroniony owoc zbiorowy składa się z 5-20 większych owocków. Siedlisko: Lasy, zarośla, polany, okrajki lasów, ogrody, wrzosowiska, zręby. Rozmieszczenie: Prawie cała Europa. W Niemczech i w Polsce rozpowszechniona i wszędzie pospolita. Okres kwitnienia: Czerwiec i lipiec. Owoce: Zbiera się je od lipca do września. Przeważnie bardzo smaczne, bogate w witaminę C jeżyny zaliczają się do najlepszych w kraju dzikich owoców. Spożywa się je na surowo lub przerabia na marmoladę, galaretki, kompot lub syrop, soki, wino i likiery. Sok jeżynowy jest nie tylko orzeźwiający i smaczny, ale także pomocny przeciw chrypce. szkolenia kadry
